fbpx

Ze stonden tegen de muur, twee kleutertjes. Ik was te gast op een school met veel ramen en dus veel licht en openheid. Prachtig vond ik dat, iedereen kan elkaar ´zien´, maar toch ontdekte ik deze ochtend, dat er ook een donkere kant kan zitten aan het feit dat iedereen elkaar kan zien.

Ik ging op hurken naast de twee kleuters zitten. Wat staan jullie hier mooi…… Ze keken me verwonderd aan.

De leerling voor wie ik kwam wachtte op mij. Ik zei: ‘wat staan zij daar te staan’? Hij zei: ‘ze hebben straf’. Op datzelfde moment kwam de juf en ik hoorde haar luid en duidelijk zeggen: ‘jullie kunnen dus niet meer alleen naar de wc!!!’

Poef! Die kwam binnen bij mij zeg. Die lieve kleine mensjes… welke impact zal dit gebeuren op hen hebben?

Later dacht ik: ‘wat zouden ze hebben gedaan? Met water hebben gespeeld? Of waren ze te lang weggebleven uit de klas?’

Mijn boek is dit jaar op de markt gekomen. Het is getiteld: ‘Zie hoe mooi ik ben’. Ik heb het boek gepubliceerd vanuit het verlangen dat wij zien hoe mooi kinderen zijn, maar dat we ook zien hoe mooi we zelf zijn.

Als we straffen, creëren we angst en onveiligheid. Kinderen kunnen bang voor ons worden, dat willen wij als ouders en meesters of juffen toch niet. Dat is toch niet de reden dat wij samen willen zijn met kinderen?

Hoe zou het gaan als we echt luisteren naar kinderen en gaan ontdekken vanuit welk verlangen zij doen wat zij doen en als we dan vervolgens met hen in gesprek gaan en zeggen hoe het voor ons is dat ze doen wat ze doen? Zouden we dan niet veel meer van elkaar kunnen leren? En graag bij elkaar in de buurt willen zijn?

Mijn boek is geschreven voor leraren, maar zijn we dat niet allemaal?

Welke leraar durft het aan, welke schoolleider of directeur durft het aan, welke ouder durft het aan om met de oefeningen uit mijn boek aan de slag te gaan en belangrijke behoeften van kinderen, leerlingen en studenten te horen, te begrijpen en met hen samen te werken?

Wie wil jonge kinderen begeleiden in het zichzelf beter leren kennen en het zich bewust te worden van hun eigen behoeften, zodat ze ook begrijpen waarom zij doen wat ze doen?

De leerling voor wie ik kwam zei toen iets waar ik heel verdrietig van werd. ‘Als je vroeger in de hoek stond, kon alleen je eigen klas je zien, maar nu kan de hele school zien dat je straf hebt.’

Mijn boek wil bewustzijn brengen op hoe het anders kan.

Je kunt het bestellen via:

www.sonjazwart.nl

Ook kun je naar beneden scrollen en eerst 3 gratis hoofdstukken lezen!

Veel leesplezier.

Home